Henri Le Fauconnier
Hesdin, Frankrijk 1881 - 1945 Parijs, Frankrijk
Henri Le Fauconnier (1881–1946)
La Fouconnier was een Franse schilder en een van de pioniers van het kubisme, een stroming die de moderne kunst op zijn kop zette.
In het bruisende Parijs van het begin van de 20e eeuw ontwikkelde hij samen met kunstenaars als Albert Gleizes, Jean Metzinger en Fernand Léger een radicaal nieuwe beeldtaal: geen traditionele perspectieven, maar geometrische vlakken, krachtige lijnen en een herinterpretatie van ruimte en vorm.
Le Fauconnier brak door met zijn monumentale schilderij L’Homme à la hache (1910), dat op de Salon des Indépendants meteen opviel door zijn robuuste vormen en bijna sculpturale kracht. Hij was niet alleen kunstenaar, maar ook een gedreven theoreticus en pleitbezorger van het kubisme. Als lid van de groep rond Galerie de la Section d’Or hielp hij de beweging onder de aandacht te brengen van het grote publiek.
Tijdens de Eerste Wereldoorlog tijdens een verblijf bij Jan Toorop besloor Le Fauconnier in Nederland te blijven.
Hij had veel invloed had op jonge Nederlandse kunstenaars, met name schilders van de Bergense school. Zijn stijl ontwikkelde zich in deze periode richting expressionisme, met meer emotie en kleur.
Na de oorlog keerde hij terug naar Frankrijk en bleef hij actief als schilder tot aan zijn dood.
Le Fauconnier was een bruggenbouwer tussen stromingen en landen, en zijn werk blijft een krachtig voorbeeld van de experimenteerdrift en vernieuwingszin van de vroege moderne kunst.
