Paul J.C. Gabriël

Amsterdam 1828 - 1903 Den Haag

Paul Joseph Constantin (Constan(t)) Gabriël (Amsterdam, 5 juli 1828 – Den Haag, 23 augustus 1903) was een schilder, tekenaar, aquarellist en etser, die behoorde tot de Haagse school. Hij wordt gezien als een van de grote meesters van de Haagse School

Paul Gabriël was zoon van de beeldhouwer en schilder Paulus Joseph Gabriël en hij werd van 1840–1843 opgeleid aan de Rijksakademie van beeldende kunsten te Amsterdam. Hij was een leerling van Barend Cornelis Koekkoek, Cornelis Lieste, Anton Mauve, Willem Roelofs en L.P. Zocher.

Gabriël begon zijn werkzaamheden in 1853 te Haarlem. Daarna werkte hij in het Nederlandse Barbizon, Oosterbeek (Renkum) (1854–1856). Hier richtte hij zich op het landschapschilderen. Hij werkte er samen met Anton Mauve en Gerard Bilders. Verder werkte hij in Amsterdam (1856–1859), Brussel (1860–1883) en Scheveningen (Den Haag) (1884–1903). Hij was lid van de Hollandsche Teekenmaatschappij in Den Haag.
Gabriël schilderde landschappen, portretten, stillevens, dieren en stadsgezichten.
Gabriël signeerde 'Gabriël', 'Gabriel' of 'P.J.C. Gabriël'. Hij stond bekend onder de naam Paul Gabriël, maar werd feitelijk Constan(t) Gabriël genoemd.[1] In 1875 werd hij in België benoemd tot Ridder in de Leopoldsorde.

Zijn schilderijen zijn vaak te herkennen aan de subtiele kleurnuances en de bijna tastbare atmosfeer, zijn lichte palet en opgewekt kleurgebruik. Met losse, impressionistische penseelstreken wist hij de Hollandse luchten en het spel van licht en schaduw op het land meesterlijk weer te geven.

Gabriel had een grote invloed op jongere kunstenaars van de Haagse School, waaronder Willem Bastiaan Tholen en Hendrik Willem Mesdag. Zijn werk hangt in musea als het Rijksmuseum en het Gemeentemuseum Den Haag en blijft een krachtig eerbetoon aan het typisch Nederlandse landschap.